LEIR: Vi hadde store forventningar til kommune- og fylkestingsvalet i år. Det som skjedde på Utøya og i Oslo, kjendest som eit angrep på demokratiet vårt – og svaret på utfordringa skulle bli meir openheit, meir demokrati – og fleire folk til stemmeurnene.
Så vart det ikkje slik. Berre 64,4 % av oss fann det for godt å stemme ved kommunevalet, ein svak oppgang frå sist.
Men ungdomspartia opplevde stor medlemsauke, og ungdommane våre syntest å vere dei som greidde å mobilisere best.
I den førre LNK-avisa skreiv vi om Brit Mari Engeskar (18), som stilte til val i Suldal kommune, og om Ungdomslista på Utsira, ei eiga valliste med berre unge folk. Engeskar er no inne med fast plass, og på Utsira kapra Ungdomslista to av 13 plassar i kommunestyret.
Desse utgjer små dryp i det store havet, men det er dryp som viser at folk tar desse ungdommane på alvor. I denne avisa kan du lese om Ungdommens bystyre i Florø, eit utval som har eksistert og gjort ein god jobb i 12 år.
Det er viktig å høyre på kva ungdommen seier og meiner om ting som vedkjem dei. Mange ungdommar gir uttrykk for at det er feil at folk på 50 pluss skal ta avgjerder på deira vegner. Det er ho som har skoen på, som best kjenner kor han klemmer.
Å spørje den det gjeld, til råds er nesten alltid ei fornuftig ordning. Men samstundes er det å vere politikar noko langt meir enn å kjempe for sine eigne saker. Når ein sit i kommunestyret og andre politiske utval, så vil ein måtte meine mykje om regulering av næringsområde og sentralisering av kommunale tenester, sjølv om ein ikkje meiner så mykje om det i utgangspunktet.
Det er ein kvardag både Engeskar, Ungdomslista og andre ungdommar som no har funne sin veg til kommunestyresalane, vil merke ganske fort.
Faren med å skuve fram gruppa ungdom som ei einsarta gruppe vi skal høyre på berre fordi dei er nettopp ungdommar, er sjølvsagt at vi tillegg dei eigenskapar som dei ikkje nødvendigvis har berre fordi dei er mellom 16 og 25 år gamle.
Ungdom er som gruppe like lite einsarta som kvinner, menn og innvandrarar er. Dei kjem i ulike valørar, med ulike krav til samfunnet og seg sjølve.
Vi er ikkje i tvil om at ungdomspolitikarane våre rundt om i landet vil gjere ein god jobb i kommunestyra og utvala. At overgangen frå å vere agitator på sidelinja til å bli ansvarleg politikar kan vere stor, er ikkje noko berre ungdommane vil kjenne på. Den erfaringa har mange velvaksne folkevalde også gjort seg.
Derfor er det også viktig at vi velvaksne justerer forventningane til desse ungdommane, slik at vi ikkje forventar ungdommelege handlingar og haldningar av dei. Skal vi vise at vi respekterer og har tru på ungdommane våre, må vi ha dei same forventningane til dei som til alle andre folkevalde: At dei gjer ein så god jobb som muleg, også når oppgåva er større enn dei sjølve.
Og at dei greier det, det har vi tru på.
